كودكان و از كار افتادگان و چهارپايان را همراه خود ببرند ، و ميان كودكان و مادرانشان جدايى اندازند تا گريه و شيون زياد شود ، و همه در عرض نياز مشاركت داشته باشند ، زيرا پيامبر ( ص ) فرموده است : « اگر كودكان شيرخوار و سالخوردگان گوژپشت و دامهاى چرنده نبود خداوند عذاب را با شدّت بر شما نازل مىساخت » « 44 » گفته شده : اگر اهل ذمّه جدا و بطور مشخّص براى استسقاء بيرون روند از آنها جلوگيرى نمىشود . هنگامى كه امام از دو خطبه فارغ شد يا در اثناى خطبه دوّم از باب تفألّ به اين كه وضع دگرگون شده عباى خود را پشت و رو كند بطورى كه قسمتى كه در سمت راست او بود ، در طرف چپ او قرار گيرد و بالعكس . پيامبر ( ص ) به همين گونه عمل فرموده است . سپس رو به قبله مىايستد و صدبار تكبير مىگويد ، پس از آن به مردمى كه در سمت راست او قرار دارند متوجّه مىشود و صد بار تسبيح مىگويد ؛ بعد به مردمى كه در طرف چپ او هستند رو كرده صد بار لا إله الّا اللّه را تكرار مىكند ؛ سپس به مردمى كه روبروى او قرار دارند رو كرده صد بار الحمد للّه مىگويد ، و در گفتن اين اذكار بايد صداى خود را بلند كند . پس از آن با بلند كردن دستها دعا كند ، سپس مردم دعا كنند . اگر در اجابت اين نماز و دعا تأخير شود بايد اين عمل تكرار گردد . غزّالى مىگويد : باكى نيست كه در عقب نمازهاى سه روز پيش از بيرون آمدن دعا كنند ، و اين دعا آداب و شرايط باطنى دارد كه آن توبه و ردّ مظالم و غير آن است و شرح آن در كتاب دعوات خواهد آمد . 3 - نماز جعفر بن ابى طالب - ( 1 ) و آن را نماز تسبيح ، و نماز حبوه نيز مىگويند ؛ و آن از نوافل مؤكّد و مشهور ميان عامّه و خاصّه است . در تهذيب « 45 » به سند صحيح از بسطام از امام صادق ( ع ) روايت است كه مردى به آن حضرت عرض كرد : فدايت شوم ، مرد برادرش را در آغوش مىگيرد ؟ فرمود : « آرى همانا به پيامبر خدا ( ص ) در روز فتح خيبر خبر رسيد كه جعفر وارد شده است . فرمود : به

--> ( 44 ) شعب الايمان بيهقى ؛ طبرانى به نقل از مسافع ديلمى ؛ الجامع الصغير باب لام . ( 45 ) ج 1 ، ص 307 ، بر حسب شمارش ما .